توصیه علامه طباطبایی به یک جوان طالب سیروسلوک

e="font-size: medium;">برای موفق شدن… لازم است همتی برآورده وتوبه ای نموده،به مراقبه ومحاسبه پردازید. به این نحو که هر روز که هنگام صبح از خواب بیدار می شوید، قصدجدی کنید که در هر عملی که پیش می آید رضای خدا را  مراعات خواهم نمود، آن وقت در سر هر کاری که می خواهید انجام دهید نفع آخرت را منظور خواهید داشت، به طوری که اگر نفع اخروی نبود، انجام نخواهید داد.

در وقت خواب چهار پنج دقیقه در کارهایی که انجام داده اید فکر کرده و یکی یکی از نظر خواهید گذرانید. هرکدام مطابق رضای خدای انجام یافته شکر بکنید و هر کدام تخلف شده استغفار. این رویه را هر روز ادامه دهید. این روش گرچه در ابتدا سخت است و در ذائقه نفس تلخ، ولی کلید نجات و رستگاری است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

کسی که از حق می زند با سه ویژگی شناخته می شود؛

ببینید دوستانش چه کسانی هستند؟

نمازش چگونه است؟

در چه وقت آن را می خواند؟

محاسن، ج1،ص296

مهدی جان!

آلودگی دلهایمان از حد هشدار گذشته و نفس هایمان به شماره افتاده!

سالهاست زندگیمان تعطیل رسمی است، هوای باریدن نداری مولا جان؟

آن هنگام که خورشید وجودت در گودی قتلگاه به خون نشست و لحظاتی بعد در افق کربلا طلوع کرد، آسمان تیره و تار شد. صدای برادرم علی بن الحسین(علیه السلام) را می‌شنیدم که به عمّه‌ام زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) فرمود : این همان لحظه‌ای است که همه ارکان هستی، از زمان هبوط آدم(علیه السلام) تا قیامت کبری بر آن گریسته‌اند.

زمین و زمان ناله می‌کرد و کودکان می‌دویدند. نبودی ببینی که دامنهایشان آتش گرفته بود و از گوشهایشان خون می‌چکید و من در آن میان مأمن و مأوایی جز دامن عمّه‌ام نداشتم. زمان به سختی می‌گذشت.قرار بر رفتن نداشتم. دوست داشتم که بیشتر نزدت می‌ماندم. اماّ مگر داغ تازیانه ها‌ بر جان کوچکم امان داده بود؟ کربلا جهنّم دشمنان تو شده بود و بهشت تو و یارانت. نمی‌توانستم چشم از چشمان به خون نشسته‌ات بردارم. مرا به زور می‌کشیدند. چقدر سخت بود جدا شدن از پاره‌پاره‌های وحی. کاش مانده بودم و غبار از چهره‌ات برمی‌گرفتم. کاش پروانه وار دور شمع وجودت می‌گشتم و در پرتئ عشق تو می سوختم

ادامه »

شکر خدا که نام علی در اذان ماست

ما شیعه ایم و عشق علی هم ازآن ماست

از یا علی زبان و دهان  خسته کی شود؟

اصلا زبان برای همین در دهان ماست.

حكايت كرده اند : فردي به در خانه دانشمندي رفت و خواست او را ببيند دانشمند پيغام فرستاد كه اكنون بزرگاني اينجا حاضرند و با آنها مشغول مطالعه و گفتگو پيرامون موضوع مهمي هستم و نمي توانم شما را ببينم ، پس وقت ديگري بياييد .آن مرد برگشت و بعد يقين حاصل كرد كه در آن موقع نزد آن دانشمند كسي نبوده است ولي چون به قول دانشمند اطمينان داشت وبين آنها صميميتي بود ، سر اين پيغام را از او پرسيد؟ دانشمند گفت كه در آن ساعت من مشغول تحقيق مطلبي بودم و سر و كار با كتب داشتم و چون مطالعه كتاب در حكم مصاحبه با مولف آن است از اين جهت چنين گفتم كه عده اي از بزرگان اينجا هستند و نظر به اين نكته داشتم .